bri·një·ca
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- Siqeca ë/e
- straveca ë/e
- mbërtheca ë/e
- boleca ë/e
- gurreca ë/e
- argeca ë/e
- beleca ë/e
- Hoshteca ë/e
- gërdeca ë/e
- tureca ë/e
- baleca ë/e
- bërdheca ë/e
- fareca ë/e
- ganeca ë/e
- gërreca ë/e
- herdheca ë/e
- hundreca ë/e
- jadeca ë/e
- nereca ë/e
- ngërdheca ë/e
- ngërleca ë/e
- shkadheca ë/e
- shkëlpeca ë/e
- tringeca ë/e
- turreca ë/e
- zallneca ë/e
- zgërdheca ë/e
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.