ë·ndur
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- pagdhendur ë/e
- ballënur nd/n
- leshdendur ë/e
- padendur ë/e
- paendur ë/e
- pagjendur ë/e
- përhënur nd/n
- lartpërmendur ë/e
- kudogjendur ë/e
- papërmendur ë/e
- degëdendur ë/e
- fijedendur ë/e
- fletëdendur ë/e
- flokëdendur ë/e
- gjethedendur ë/e
- hijedendur ë/e
- leshradendur ë/e
- mjekërdendur ë/e
- naltpërmendur ë/e
- pendëdendur ë/e
- qimedendur ë/e
- rrënjëdendur ë/e
- shkalafendur ë/e
- trupagdhendur ë/e
- varrmosgjendur ë/e
- sipërpërmendur ë/e
- parapërmendur ë/e
- sapopërmendur ë/e
- porsapërmendur ë/e
- posapërmendur ë/e
- poshtëpërmendur ë/e
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.