a·va·nbe·ges
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- jodjegës e/ë
- pasdjegës e/ë
- përdjegës e/ë
- përndjekës g/k, e/ë
- fatndjekës g/k, e/ë
- jelekëz g/k, e/ë
- marrekës g/k, e/ë
- njëthekës g/k, e/ë
- pasndjekës g/k, e/ë
- purtekëz g/k, e/ë
- mbetjedjegës e/ë
- plehradjegës e/ë
- shijedjegës e/ë
- bukëpjekës g/k, e/ë
- prapandjekës g/k, e/ë
- tavapjekës g/k, e/ë
- tullapjekës g/k, e/ë
- gështenjapjekës g/k, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.