ba·shllë·kësh
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- dylekësh ë/e
- njëlekësh ë/e
- qindlekësh ë/e
- trelekësh ë/e
- njëdegësh k/g, ë/e
- dydegësh k/g, ë/e
- njëvjegësh k/g, ë/e
- njëdirekësh ë/e
- dydirekësh ë/e
- dhjetëlekësh ë/e
- dyqindlekësh ë/e
- njëqindlekësh ë/e
- njëzetthekësh ë/e
- pesëlekësh ë/e
- tetëthekësh ë/e
- tredirekësh ë/e
- shumëdegësh k/g, ë/e
- dymijëlekësh ë/e
- njëmijëlekësh ë/e
- pesëqindlekësh ë/e
- tridhjetëlekësh ë/e
- dhjetëmijëlekësh ë/e
- pesëdhjetëlekësh ë/e
- pesëmijëlekësh ë/e
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.