dy·de·gësh
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- dylekësh g/k
- njëlekësh g/k
- qindlekësh g/k
- trelekësh g/k
- njëdirekësh g/k
- dydirekësh g/k
- dhjetëlekësh g/k
- dyqindlekësh g/k
- njëqindlekësh g/k
- njëzetthekësh g/k
- pesëlekësh g/k
- tetëthekësh g/k
- tredirekësh g/k
- dymijëlekësh g/k
- njëmijëlekësh g/k
- pesëqindlekësh g/k
- tridhjetëlekësh g/k
- dhjetëmijëlekësh g/k
- pesëdhjetëlekësh g/k
- pesëmijëlekësh g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.