dy·de·gë·she
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- dylekëshe g/k
- njëlekëshe g/k
- qindlekëshe g/k
- trelekëshe g/k
- treçerekëshe g/k
- dhjetëlekëshe g/k
- dyqindlekëshe g/k
- njëqindlekëshe g/k
- pesëlekëshe g/k
- dymijëlekëshe g/k
- njëmijëlekëshe g/k
- pesëqindlekëshe g/k
- tridhjetëlekëshe g/k
- dhjetëmijëlekëshe g/k
- pesëmijëlekëshe g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.