pa·ra·qe·nde
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- indigjene nd/n
- kapitene nd/n
- mizogjene nd/n
- minorene nd/n
- rekordmene nd/n
- kongresmene nd/n
- skizofrene nd/n
- igumene nd/n
- alogjene nd/n
- bythëqene nd/n
- damaskene nd/n
- derdimene nd/n
- dhëmbëqene nd/n
- humbamene nd/n
- llapaqene nd/n
- mizëqene nd/n
- paracene nd/n
- paçavenge nd/n
- picamene nd/n
- shushamene nd/n
- turiqene nd/n
- zemërqene nd/n
- hankonëne e/ë, nd/n
- molomëne e/ë, nd/n
- antihelene nd/n
- askalikene nd/n
- filohelene nd/n
- fytyrëqene nd/n
- nënkapitene nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.