vi·ke·ndesh
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- trekëndësh e/ë
- drejtkëndësh e/ë
- dykëndësh e/ë
- njëvendësh e/ë
- dyvendësh e/ë
- trevendësh e/ë
- katërkëndësh e/ë
- tetëkëndësh e/ë
- shumëkëndësh e/ë
- pesëkëndësh e/ë
- gjashtëkëndësh e/ë
- baraskëndësh e/ë
- dhjetëkëndësh e/ë
- disakëndësh e/ë
- katërvendësh e/ë
- njëzetkëndësh e/ë
- njëzetvendësh e/ë
- nëntëkëndësh e/ë
- pesëvendësh e/ë
- shtatëkëndësh e/ë
- shumëvendësh e/ë
- shtatëhënësh e/ë, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.