pa·na·gjyr·ka
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- qindarkë
- nepërkë
- çukarkë
- sheqerkë
- mashurkë
- mazurkë
- piperkë
- shqiptarkë
- fshatarkë
- misirkë
- pasdarkë
- anurkë
- bismarkë
- brezarkë
- cemjarkë
- cepërkë
- dardharkë
- demirkë
- dushkerkë
- grohorkë
- laçerkë
- lefterkë
- lëbarke
- magjarkë
- manarkë
- masurkë
- misurkë
- misërkë
- mësherkë
- nënbarke
- pafurkë
- pasdarke
- pegurkë
- pendarkë
- pesarkë
- peshterkë
- peçurkë
- pilarkë
- piçerkë
- poshterkë
- prekarkë
- pushtarkë
- pushterkë
- pështerkë
- sallmorkë
- shasharke
- shimshirkë
- shularkë
- shytarkë
- slluçurkë
- syçarke
- taurkë
- vastarkë
- verorkë
- vjeshtorkë
- xhinxherkë
- zuzarkë
- çaparkë
- çoparka
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.