ba·shllëk
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- gjë
- zë
- lë
- mllë
- trrë
- shkëmb
- lëng
- kënd
- dëm
- tënd
- frëng
- dhëmb
- vësht
- ngërç
- mënd
- nër
- lëmsh
- lësh
- gjër
- tëmth
- kërc
- gërxh
- frëngj
- mëz
- kërp
- zër
- këst
- përk
- përt
- zësh
- zët
- sërf
- vëth
- këndsh
- mëndsh
- bëz
- përç
- plëng
- zënç
- bënd
- frëngjsh
- gjëm
- lëmth
- xëc
- fërk
- gërb
- shtërg
- krënd
- krëndsh
- këllk
- rrësk
- cërr
- fëng
- gërç
- shkëmbth
- spërk
- zgëq
- çmërs
- dhëmbth
- drëng
- dënc
- fërg
- hërdh
- krëndth
- kërr
- këth
- mërç
- ngërrk
- ngërrqsh
- ngërth
- nxërr
- përc
- rrënd
- shkëf
- shtëng
- skërc
- skët
- stërc
- trrësh
- vëng
- vërr
- xërr
- zdrëng
- zdrënk
- zhdëp
- zëth
- ërxh
- ërz
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.