pa·ra·shty·u
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- mbytur
- kyçur
- myshkut
- myku
- ndryshku
- mykut
- byku
- shtytur
- ndryshkut
- bykut
- mykur
- myshku
- mykun
- bykun
- ndryshkun
- myshkun
- qyrkun
- qyngut
- kyçju
- byrju
- byrur
- qyrku
- qyrkut
- mylku
- mylkun
- mylkut
- qyngu
- qyngun
- ndryjku
- ndryjkun
- ndryjkut
- ndryshkuj
- ndryshkujsh
- ndryshkujt
- ndryshkull
- ndryskull
- ndyshku
- ndyshkun
- ndyshkut
- njyrgu
- njyrgun
- njyrgut
- nyshku
- nyshkun
- nyshkut
- nytku
- nytkun
- nytkut
- çyçku
- çyçkun
- çyçkut
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.