pa·ra·vë
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- shkëmb
- lëng
- kënd
- dëm
- tënd
- frëng
- dhëmb
- vësht
- ngërç
- mënd
- nër
- lëmsh
- lësh
- gjër
- tëmth
- kërc
- gërxh
- frëngj
- mëz
- kërp
- zër
- tëk
- këst
- përk
- përt
- zësh
- zët
- sërf
- vëth
- këndsh
- mëndsh
- bëz
- përç
- plëng
- zënç
- bënd
- frëngjsh
- gjëm
- lëmth
- xëc
- fërk
- gërb
- shtërg
- krënd
- krëndsh
- këllk
- rrësk
- cërr
- fëng
- gërç
- shkëmbth
- spërk
- zgëq
- çmërs
- dhëmbth
- drëng
- dënc
- fërg
- hërdh
- krrëk
- krëndth
- kërr
- këth
- mërç
- ngërrk
- ngërrqsh
- ngërth
- nxërr
- përc
- rrënd
- shkëf
- shtëng
- skërc
- skët
- stërc
- trrësh
- vëng
- vërr
- xërr
- zdrëng
- zdrënk
- zhdëp
- zëth
- ërxh
- ërz
- pashallëk
- çamçakëz
- kadillëk
- selamllëk
- fodullëk
- karshillëk
- pazarllëk
- haxhillëk
- bakallëk
- tifozllëk
- agallëk
- baballëk
- edepsëz
- synetllëk
- jeshillëk
- majasëll
- ustallëk
- çapkënllëk
- dembellëk
- dynjallëk
- hajdutllëk
- haremllëk
- hilallëk
- ogursëz
- ortakllëk
- sakatllëk
- sarafllëk
- spiunllëk
- tangërllëk
- adërllëk
- akçillëk
- ambrollëk
- analëk
- arallëk
- argatllëk
- argëllëk
- asgjëllëk
- asqerllëk
- avashllëk
- azganllëk
- bajramllëk
- beqarllëk
- biçimsëz
- bohçallëk
- boshtallëk
- cucnillëk
- dobiçllëk
- gomarllëk
- hajvanllëk
- hallallëk
- hamallëk
- haramllëk
- harbutllëk
- hatërllëk
- hazërllëk
- heqimllëk
- hesapllëk
- jagallëk
- jamurllëk
- jasakllëk
- javashllëk
- jermillëk
- jetimllëk
- jezitllëk
- jordomllëk
- kabahllëk
- kararsëz
- kollajllëk
- komshillëk
- kopillëk
- krushqillëk
- kryetarllëk
- magarllëk
- magjarllëk
- magjypllëk
- matufllëk
- maxhallëk
- mistrecllëk
- molomën
- mullallëk
- murdallëk
- nanallëk
- nazarllëk
- nazërllëk
- neqezllëk
- nevrikllëk
- nishanllëk
- noksanllëk
- qesatllëk
- sarraçllëk
- shejtanllëk
- spahillëk
- tarafllëk
- temisllëk
- vadallëk
- valltallëk
- veremllëk
- veresëz
- vesallëk
- veçallëk
- vëllallëk
- xhambazllëk
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.