pa·ra·pro·gra·mo·fsha
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- vogla
- forta
- plota
- holla
- ftohta
- kokrra
- qosja
- vjollca
- mora
- kota
- kokrrat
- porsa
- torra
- njoma
- hollat
- voglat
- sotmja
- hollash
- poshtra
- fortat
- vockla
- kokrrash
- qosa
- kotja
- rroka
- rroksha
- gjora
- hova
- bosha
- vjollcat
- mollash
- voglash
- fortash
- ftohtash
- ftohtat
- kotash
- kotat
- boshash
- boshat
- vjollcash
- rrokash
- rrokat
- rrokka
- rrokkam
- rrokkan
- poshtrash
- poshtrat
- gjorash
- gjorat
- toskja
- borma
- bormash
- bormat
- drojash
- lopra
- nokrra
- nokrrash
- nokrrat
- poshtas
- vocla
- pazakonta
- urdhërorja
- malësorja
- punëtorja
- habitorja
- dëshirorja
- domosdoshmja
- gjethevogla
- ujëplota
- bashkëkohas
- bythëvogla
- cingalorja
- cirkalorja
- dhëmbëvogla
- farëvogla
- fjalëvogla
- fletëvogla
- gojëvogla
- kokërrvogla
- lafshëvogla
- llapëvogla
- lulevogla
- mendjevogla
- mullëvogla
- punëvogla
- putërvogla
- qafësorra
- qesevogla
- vetullsorra
- vithevogla
- yjeplota
- zemërvogla
- zemërvoglash
- zemërvoglat
- çamarrokja
- ëndrrakota
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.