par·lla·pa·ne·ve
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- shqiptareve
- abstrakteve
- bullgareve
- zyrtareve
- binjakeve
- arabeve
- gjitareve
- shqiptareje
- gjuetareve
- fetareve
- bujareve
- arapeve
- dinakeve
- tullaceve
- acareve
- bujareje
- sakateve
- gjermaneje
- arapeje
- topalleve
- cullakeve
- abrasheve
- cenakeve
- qyqareve
- çalasheve
- bardhakeve
- cenakeje
- crulakeje
- crulakeve
- cullakeje
- harraqeve
- morraceve
- qurrasheve
- verdhaceve
- çalasheje
- çufrakeje
- çufrakeve
- këngëtareve
- vullnetareve
- besimtareve
- portokalleve
- ushtarakeve
- shtëpiakeve
- kalimtareve
- injoranteve
- bjeshkatareve
- komunaleve
- mesdhetareve
- bashkiakeve
- dyvjeçareve
- anormaleve
- rrumbullakeve
- kureshtareve
- ndihmëtareve
- buzëmadheve
- buzagazeve
- anormaleje
- besimtareje
- buzëmadheje
- arrakateve
- cepatareje
- cepatareve
- coparakeje
- coparakeve
- copëlaneje
- leckamaneje
- lumarakeve
- mendjemadheje
- ndyracakeve
- qosarakeve
- çafkulareje
- çafkulareve
- çaklamaneje
- çalamaneje
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.