a·fe·ndi·ko·njve
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- vidoje
- xhiroje
- qitroje
- isoje
- trikove
- gringove
- diskove
- linoje
- cingoje
- krikoje
- vitoje
- vitove
- ninoje
- ninove
- trioje
- triove
- kinoje
- kinove
- tifoje
- finoje
- finove
- xhixhoje
- xhixhove
- vironjve
- trikoje
- bingoje
- bingove
- qitrove
- gringoje
- gishtoje
- gishtove
- vidove
- sidrove
- limboje
- xhikoje
- xhikove
- shpirtoje
- shpirtove
- pinxhoje
- pinxhove
- shishkoje
- shishkove
- birboje
- birbove
- krikove
- pingoje
- pingove
- shqipoje
- shqipove
- sidroje
- fistoje
- fistove
- plikoje
- plikove
- rithoje
- rithonte
- rithoshe
- rithoshje
- rithoshte
- sikoje
- sikove
- bishtove
- bixhgoje
- bixhgove
- cmingoje
- cmingove
- ginkoje
- ginkove
- pinxoje
- pinxove
- sivoje
- sivove
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.