ba·shllëk
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- asnjë
- ndonjë
- asgjë
- përzë
- çdogjë
- rivë
- përvë
- jastëkth
- mbivë
- mbërzë
- ndërvë
- kalldrëm
- vakëf
- dalës
- këllëf
- kallëp
- dalësh
- takëm
- këllëç
- dalët
- çapkën
- dalën
- palldëm
- përzësh
- alltën
- nursëz
- rivër
- rivësh
- përzër
- llagëm
- ribëfsh
- përvër
- përvësh
- shullëfsh
- aksëj
- aksëjsh
- argën
- bakëm
- balçëm
- dinsëz
- ksebëfsh
- ksebëj
- ksebën
- ksebësh
- mbivër
- mbivësh
- mbërzënç
- mbërzër
- mbërzësh
- mëllënksh
- mërkëmb
- ndërkëmb
- ndërvër
- ndërvësh
- nënkëmb
- pëgëfsh
- pëgën
- përdhëmb
- përgjëm
- përgjëmsh
- përhën
- përhënsh
- përkëmb
- përlëng
- përlëngsh
- përnëm
- përnëmsh
- përnën
- përnënsh
- përrënd
- sojsëz
- taksëz
- taksëzsh
- vërdëng
- vërdëngsh
- çinëm
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.