ba·shllë·ku
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- bollëkut
- boshllëkun
- bollëkun
- boshllëkut
- jastëkut
- kapsllëkun
- jastëkun
- kapsllëkut
- bejllëkut
- fëstëkun
- fëstëkut
- bejllëkun
- pisllëkun
- pisllëkut
- fëndëkun
- fëndëkut
- skamllëkun
- skamllëkut
- akllëkun
- akllëkut
- anlëkun
- anlëkut
- cubllëkun
- cubllëkut
- derrllëkun
- derrllëkut
- horrllëkun
- horrllëkut
- katëkun
- katëkut
- murëkun
- murëkut
- ngushtllëkun
- ngushtllëkut
- sagllëkun
- sagllëkut
- sarëkun
- sarëkut
- serëkun
- serëkut
- tersllëkun
- tersllëkut
- vazllëkun
- vazllëkut
- xhamllëkun
- xhamllëkut
- rivëru
- përzëru
- mëkëmbu
- përvëru
- shullëhu
- aksëjur
- ballënur
- djepnëmur
- mbivëru
- mbërzëru
- mërkëmbu
- ndërvëru
- nënkëmbu
- pëgëhu
- përhënu
- përhënur
- përlëngu
- përlëngur
- përnëmu
- përnënu
- përnënur
- taksëzju
- taksëzur
- vranësur
- vërdëngu
- vërdëngur
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.