ba·shllë·kun
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- bollëku
- boshllëku
- jastëku
- kapsllëku
- bejllëku
- fëstëku
- skamllëku
- pisllëku
- fëndëku
- akllëku
- anlëku
- cubllëku
- derrllëku
- horrllëku
- katëku
- murëku
- ngushtllëku
- sagllëku
- sarëku
- serëku
- tersllëku
- vazllëku
- xhamllëku
- bollëkut
- boshllëkut
- jastëkut
- kapsllëkut
- bejllëkut
- rivëru
- përzëru
- fëstëkut
- mëkëmbu
- pisllëkut
- fëndëkut
- përvëru
- shullëhu
- skamllëkut
- akllëkut
- aksëjur
- anlëkut
- ballënur
- cubllëkut
- derrllëkut
- djepnëmur
- horrllëkut
- katëkut
- mbivëru
- mbërzëru
- murëkut
- mërkëmbu
- ndërvëru
- ngushtllëkut
- nënkëmbu
- pëgëhu
- përhënu
- përhënur
- përlëngu
- përlëngur
- përnëmu
- përnënu
- përnënur
- sagllëkut
- sarëkut
- serëkut
- taksëzju
- taksëzur
- tersllëkut
- vazllëkut
- vranësur
- vërdëngu
- vërdëngur
- xhamllëkut
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.