ba·shllë·kun
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- budallallëku
- njerëzillëku
- fukarallëku
- akraballëku
- nikoqirllëku
- çilimillëku
- avokatllëku
- axhamillëku
- batakçillëku
- dallkaukllëku
- dumbarallëku
- hovardallëku
- jerhasatllëku
- jonusballëku
- kalamallëku
- kallaballëku
- karagjozllëku
- maskarallëku
- matrapazllëku
- mynafikllëku
- mysafirllëku
- nastradinllëku
- palaçollëku
- pehlivanllëku
- qerratallëku
- tamahqarllëku
- terjaqillëku
- budallallëkut
- fukarallëkut
- njerëzillëkut
- akraballëkut
- nikoqirllëkut
- çilimillëkut
- avokatllëkut
- axhamillëkut
- batakçillëkut
- dallkaukllëkut
- dumbarallëkut
- hovardallëkut
- jerhasatllëkut
- jonusballëkut
- kalamallëkut
- kallaballëkut
- karagjozllëkut
- maskarallëkut
- matrapazllëkut
- mynafikllëkut
- mysafirllëkut
- nastradinllëkut
- palaçollëkut
- pehlivanllëkut
- porsamëkëmbur
- posamëkëmbur
- qerratallëkut
- tamahqarllëkut
- terjaqillëkut
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.