ba·shllë·kut
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- bollëku
- boshllëku
- jastëku
- kapsllëku
- bejllëku
- fëstëku
- skamllëku
- pisllëku
- fëndëku
- akllëku
- anlëku
- cubllëku
- derrllëku
- horrllëku
- katëku
- murëku
- ngushtllëku
- sagllëku
- sarëku
- serëku
- tersllëku
- vazllëku
- xhamllëku
- boshllëkun
- bollëkun
- kapsllëkun
- jastëkun
- rivëru
- përzëru
- fëstëkun
- bejllëkun
- mëkëmbu
- pisllëkun
- fëndëkun
- përvëru
- shullëhu
- skamllëkun
- akllëkun
- aksëjur
- anlëkun
- ballënur
- cubllëkun
- derrllëkun
- djepnëmur
- horrllëkun
- katëkun
- mbivëru
- mbërzëru
- murëkun
- mërkëmbu
- ndërvëru
- ngushtllëkun
- nënkëmbu
- pëgëhu
- përhënu
- përhënur
- përlëngu
- përlëngur
- përnëmu
- përnënu
- përnënur
- sagllëkun
- sarëkun
- serëkun
- taksëzju
- taksëzur
- tersllëkun
- vazllëkun
- vranësur
- vërdëngu
- vërdëngur
- xhamllëkun
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.