ba·shllë·kut
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- budallallëku
- njerëzillëku
- fukarallëku
- akraballëku
- nikoqirllëku
- çilimillëku
- avokatllëku
- axhamillëku
- batakçillëku
- dallkaukllëku
- dumbarallëku
- hovardallëku
- jerhasatllëku
- jonusballëku
- kalamallëku
- kallaballëku
- karagjozllëku
- maskarallëku
- matrapazllëku
- mynafikllëku
- mysafirllëku
- nastradinllëku
- palaçollëku
- pehlivanllëku
- qerratallëku
- tamahqarllëku
- terjaqillëku
- budallallëkun
- akraballëkun
- njerëzillëkun
- fukarallëkun
- nikoqirllëkun
- çilimillëkun
- avokatllëkun
- axhamillëkun
- batakçillëkun
- dallkaukllëkun
- dumbarallëkun
- hovardallëkun
- jerhasatllëkun
- jonusballëkun
- kalamallëkun
- kallaballëkun
- karagjozllëkun
- maskarallëkun
- matrapazllëkun
- mynafikllëkun
- mysafirllëkun
- nastradinllëkun
- palaçollëkun
- pehlivanllëkun
- porsamëkëmbur
- posamëkëmbur
- qerratallëkun
- tamahqarllëkun
- terjaqillëkun
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.