dy·ze·te·ka·tërt
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- tetëdhjetegjashtë
- shtatëdhjeteshtatë
- pesëdhjetegjashtën
- pesëdhjetegjashtës
- pesëdhjeteshtatën
- pesëdhjeteshtatës
- gjashtëdhjetegjashtën
- gjashtëdhjetegjashtës
- gjashtëdhjeteshtatën
- gjashtëdhjeteshtatës
- tetëdhjetegjashtën
- tetëdhjetegjashtës
- tetëdhjeteshtatë
- tetëdhjeteshtatën
- tetëdhjeteshtatës
- shtatëdhjetegjashtë
- shtatëdhjetegjashtën
- shtatëdhjetegjashtës
- shtatëdhjeteshtatën
- shtatëdhjeteshtatës
- nëntëdhjetegjashtë
- nëntëdhjetegjashtën
- nëntëdhjetegjashtës
- nëntëdhjeteshtatë
- nëntëdhjeteshtatën
- nëntëdhjeteshtatës
- katërdhjetegjashtë
- katërdhjetegjashtën
- katërdhjetegjashtës
- katërdhjeteshtatë
- katërdhjeteshtatën
- katërdhjeteshtatës
- katërzetegjashtë
- katërzetegjashtën
- katërzetegjashtës
- katërzeteshtatë
- katërzeteshtatën
- katërzeteshtatës
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.