he·ve·së
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- hebrenjtë
- bejlerët
- helmetë
- bejlerë
- bejlerësh
- shehlerët
- plebenjtë
- shehlerë
- dedesë
- mezetë
- steresë
- shehlerësh
- dedenë
- memesë
- sterenë
- reshperësh
- senesë
- dedeë
- qeserë
- qeserësh
- qeserët
- neferë
- neferësh
- neferët
- memenë
- memetë
- qelerë
- qelerësh
- qelerët
- mezenë
- mezesë
- verdhemë
- jelenë
- reshperë
- reshperët
- tenenë
- tenesë
- delmerë
- delmerësh
- delmerët
- rezenë
- elkenjtë
- senenë
- senetë
- zverdhemë
- nezlenë
- nezlesë
- telvenë
- telvesë
- veshetë
- veshetën
- veshetës
- zerdenë
- zerdesë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.