o·le·o·graf
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- disa
- ata
- para
- mëdha
- dhëna
- diçka
- maja
- gjithçka
- baba
- dega
- salla
- kala
- vëlla
- qira
- shaka
- aga
- raja
- shpërnda
- mara
- arka
- bela
- kura
- mama
- kaza
- pena
- jona
- fetva
- lejla
- hava
- suva
- vëna
- dredha
- mëndafsh
- muza
- usta
- sefa
- tata
- aba
- kaba
- mera
- hurma
- xhaxha
- mana
- sarma
- mena
- zerva
- otra
- kafja
- sira
- sevda
- thëna
- humba
- xhuma
- dava
- upa
- kërma
- fola
- përça
- sofa
- marja
- hata
- bina
- dollma
- llapa
- bredha
- ngrëna
- lica
- xhela
- aza
- këna
- dynja
- buga
- lapa
- brina
- bida
- rixha
- xheza
- qita
- urra
- pakka
- syka
- tavlla
- niza
- zënça
- troka
- telha
- çikma
- zurna
- arfa
- dica
- nuga
- puga
- raha
- ndonja
- hëngra
- çatma
- damlla
- dogra
- ndoca
- tafta
- përngja
- brema
- gjeza
- xhura
- përda
- tafra
- çullha
- befa
- thënka
- thënça
- dhënka
- dhënça
- rënka
- rënça
- hëngsha
- ngrënka
- ngrënça
- shpërndafsh
- humbka
- rrufa
- rrufja
- shpëna
- shpënka
- shpënça
- lënka
- lënça
- shtënka
- përngjafsh
- qitka
- purja
- shtënça
- takmja
- vënka
- vënça
- sabja
- përçafsh
- shpëla
- shpëlafsh
- bugafsh
- nënndafsh
- shpërla
- shpërlafsh
- nënnda
- ofsha
- ofshafsh
- pugafsh
- samsa
- ballja
- leshna
- mardha
- ndiçka
- ndërpa
- ndërpafsh
- përdafsh
- përla
- përlafsh
- përqafsh
- shpërga
- ajha
- akza
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.