për·vë·ru·ni
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- bëhuni
- ënjturit
- bëjuni
- lënguri
- lëngurit
- kënduri
- këndurit
- kënduni
- zhbëhuni
- zhbëjuni
- rënduni
- rënduri
- rëndurit
- nëmjuni
- nëmuni
- nëmuri
- nëmurit
- mëndjuni
- mënduni
- mënduri
- mëndurit
- ndërtjuni
- ndërtuni
- ndërturi
- ndërturit
- ënjtjuni
- ënjtuni
- ënjturi
- nëndjuni
- nënduni
- nënduri
- nëndurit
- krënduri
- krëndurit
- ënduri
- ëndurit
- nëmurin
- nëmurish
- cfënguri
- cfëngurit
- mbëjturi
- mbëjturit
- ngëquni
- ngëquri
- ngëqurit
- ngërrqjuni
- ngërrquni
- ngërrquri
- ngërrqurit
- ngëthuni
- ngëthuri
- ngëthurit
- rëshulli
- rëshullin
- rëshullit
- shkrëndjuni
- shkrënduni
- shkrënduri
- shkrëndurit
- zdrëmuri
- zdrëmurit
- zhdëpuni
- zhdëpuri
- zhdëpurit
- zhënguri
- zhëngurit
- zërulli
- zërullin
- zërullit
- çënjtjuni
- çënjtuni
- çënjturi
- çënjturit
- ërrxulli
- ërrxullin
- ërrxullit
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.