pë·shpë·shur
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- mëkëmbur
- shpërbëhu
- shpërbëju
- mëkëmbju
- brëndënjur
- dërdëngu
- dërdëngun
- dërdëngut
- mërkëmbju
- mërkëmbur
- ndërkëmbju
- ndërkëmbur
- nënkëmbju
- nënkëmbur
- përdhëmbju
- përdhëmbur
- përgjëmju
- përgjëmur
- përkëmbju
- përkëmbur
- përnëmju
- përnëmur
- përrëndju
- përrëndur
- shpërëngu
- shpërëngun
- shpërëngut
- stërlëngu
- stërlëngun
- stërlëngut
- zdërdëngu
- zdërdëngun
- zdërdëngut
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.