pa·rë·za·ve
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- bërthamëzave
- togfjalëshave
- trekatëshave
- dyjavëshave
- dyvargëshave
- trevargëshave
- përrallëzave
- dygarëshave
- kërrabëzave
- nënbarkëzave
- dyhapëshave
- katramëzave
- kryeartëzave
- mustafëzave
- trefaqëshave
- arabëzave
- arapësave
- barkpakëtave
- brihapëtave
- bërthanëzave
- duarshkathëtave
- dyfaqëshave
- dërrasëzave
- gjëagjërave
- gjëkafshëzave
- harajkëzave
- harkmatësave
- këmbanëzave
- lopatëzave
- luksmatësave
- moçalëzave
- mëhallëzave
- nakadërave
- ndërbarkëzave
- ndërqafëzave
- nënahërave
- nënqafëzave
- përvashëzave
- qokatëzave
- rrëshajëzave
- skilfajërave
- syhapëtave
- tukanëzave
- zababëzave
- çobankëzave
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.