pa·ra·bur·go·su·rës
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- nofullës
- folurën
- nofullën
- vorbullën
- vorbullës
- folurës
- njohurën
- njohurës
- fodullë
- lodhurën
- lodhurës
- ndodhurën
- ndodhurës
- ngopurën
- ngopurës
- fodullësh
- fodullët
- broçkullën
- broçkullës
- drobullën
- drobullës
- modhullën
- modhullës
- shkrojturën
- shkrojturës
- bogullën
- bogullës
- brobullën
- brobullës
- broshtullën
- broshtullës
- drokullën
- drokullës
- ftohurën
- ftohurës
- gorgullën
- gorgullës
- gotullën
- gotullës
- grobullën
- grobullës
- groshullën
- groshullës
- korbullën
- korbullës
- koçkullën
- koçkullës
- mbrokullën
- mbrokullës
- mbroçkullën
- mbroçkullës
- ovullën
- ovullës
- shkoqurën
- shkoqurës
- shoshurën
- shoshurës
- shtrofullën
- shtrofullës
- skrofullën
- skrofullës
- stropullë
- stropullën
- stropullës
- stropullësh
- stropullët
- trokullën
- trokullës
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.