pa·ra·dhë·niesh
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- huadhënies
- huadhënien
- zjarrvënies
- mosdhënien
- rivënies
- zjarrvënien
- mosdhënies
- huadhëniet
- zjarrvëniet
- rivënien
- rivëniet
- fatthëniet
- ndërshtënies
- mosdhëniet
- zëdhënien
- zëdhënies
- zëdhëniet
- fatthënien
- fatthënies
- mosvënien
- mosvënies
- mosvëniet
- ndërshtënien
- ndërshtëniet
- bastvënien
- bastvënies
- bastvëniet
- borxhdhënien
- borxhdhënies
- borxhdhëniet
- buzëlien
- buzëlies
- buzëliesh
- buzëliet
- hakngrënien
- hakngrënies
- hakngrëniet
- hatërlien
- hatërlies
- hatërliesh
- hatërliet
- lajmdhënien
- lajmdhënies
- lajmdhëniet
- pengdhënien
- pengdhënies
- pengdhëniet
- penglënien
- penglënies
- penglëniet
- përdhënien
- përdhënies
- përdhëniet
- përhënien
- përhënies
- përhëniet
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.