pa·ra·li·ndu·re
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- artikujve
- kapitujve
- gadishujve
- nëntitujve
- uriturve
- papriture
- braktisurve
- palindurve
- fashikujve
- paditurve
- arriture
- arriturve
- mërziture
- mërziturve
- habiture
- habiturve
- braktisure
- pabindurve
- gëlltiture
- bërtiture
- fëlliqure
- fëlliqurve
- përhiture
- uriture
- mikpriture
- mikpriturve
- duarlidhure
- duarlidhurve
- paditure
- zhuriture
- zhuriturve
- shastisure
- shastisurve
- gërvishture
- mbititujve
- qejfprishure
- qejfprishurve
- shpirtndriture
- trokiture
- truplidhure
- truplidhurve
- zalisure
- zalisurve
- aliture
- barknginjure
- barkngjiture
- buçiture
- cërrikujve
- gërthiture
- lajthiture
- lajthiturve
- lyrikure
- lyrikurve
- matrikujve
- mbodhisure
- myrtisure
- panikulle
- paslindurve
- përsiture
- teshtiture
- trufishkure
- trufishkurve
- trukripure
- zëshkimure
- zëshkimurve
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.