pa·ra·në
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- pamatë
- mbathtarë
- mbathtarët
- tallarë
- tallarësh
- tallarët
- atllarë
- atllarësh
- atllarët
- pllakarë
- pllakarësh
- pllakarët
- zjarrtarë
- zjarrtarësh
- zjarrtarët
- barkarë
- barkarësh
- barkarët
- bracarë
- bracarësh
- bracarët
- mbathtarësh
- baltarë
- baltarësh
- baltarët
- caranjtë
- dasharë
- dasharësh
- dasharët
- mbrapshtarë
- mbrapshtarësh
- mbrapshtarët
- palcarë
- palcarësh
- palcarët
- panatë
- prashtarësh
- prashtarët
- baballarët
- xhaxhallarët
- baballarë
- agallarët
- agallarë
- xhaxhallarë
- ustallarët
- agallarësh
- ustallarë
- xhaxhallarësh
- parathashë
- baballarësh
- ustallarësh
- parathamë
- parathanë
- parathatë
- uratarë
- uratarësh
- uratarët
- mëndafshtarë
- mëndafshtarësh
- mëndafshtarët
- kumbarasë
- kumbaratë
- disatanë
- disatasë
- përrallarë
- përrallarësh
- përrallarët
- tarapashë
- verdhalashë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.