pa·ra·nder·kë·sha
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- errëta
- erërat
- freskëta
- erëza
- tepërta
- çelësat
- pjerrëta
- verërat
- çelësa
- erëra
- verëra
- erëzat
- drejtëza
- cekëta
- thjerrëza
- pjesëza
- kthjellëta
- grerëzat
- degëzat
- pjesëzat
- degëza
- erëzash
- thjerrëzat
- fletëza
- çelëta
- grerëza
- njelmëta
- drejtëzat
- bebëza
- çelësash
- erërash
- dredhëza
- strehëza
- verërash
- bebëzat
- krekëza
- pesëshja
- veshëza
- veshëzat
- verdhëza
- gjethëzat
- mjelësja
- thjerrëzash
- mbledhësja
- strehëzat
- verbëta
- petëza
- velëza
- drejtëzash
- dhjetëshja
- ndenjësja
- gjethëza
- bletëzat
- vezëzat
- qenkësha
- prerësja
- dredhëzat
- shkelësja
- bletëza
- velëzat
- dregëza
- ndjekësja
- gjellëza
- netërza
- pjesëzash
- dhjetësha
- blerësja
- fletëzat
- dredhëzash
- hedhësja
- mprehësja
- tetëshja
- vezëza
- bregëza
- breshkëza
- dhjetëshat
- ferrëza
- helmëza
- pjerrëzat
- qeskëza
- shenjëzat
- shqemëza
- shterpëta
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.