pa·ra·pa·gu·hu·ni
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- bashkëpërputhuni
- bashkëpërputhuri
- bashkëpërputhurit
- ditëkëputuri
- ditëkëputurin
- ditëkëputurish
- ditëkëputurit
- dorëkëputuri
- dorëkëputurin
- dorëkëputurish
- dorëkëputurit
- frymëkëputuri
- frymëkëputurin
- frymëkëputurish
- frymëkëputurit
- gjunjëkëputuri
- gjunjëkëputurin
- gjunjëkëputurish
- gjunjëkëputurit
- jetëkëputuri
- jetëkëputurin
- jetëkëputurish
- jetëkëputurit
- poturembushuri
- poturembushurin
- poturembushurish
- poturembushurit
- punëpadukuri
- punëpadukurin
- punëpadukurish
- punëpadukurit
- pusullëhumburi
- pusullëhumburin
- pusullëhumburish
- pusullëhumburit
- qafëkëputuri
- qafëkëputurin
- qafëkëputurish
- qafëkëputurit
- sharamandukuni
- sharamandukuri
- sharamandukurit
- çakallamutjuni
- çakallamutuni
- çakallamuturi
- çakallamuturit
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.