pa·ra·plu·gu
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- bashibozuku
- bashibozukun
- bashibozukut
- taumaturgu
- taumaturgun
- taumaturgut
- vijëpërkulur
- bashkëpërputhu
- bashkëpërputhur
- bishtfurkabukur
- bythëkëputur
- bythëpërfushur
- ditëkëputur
- djeppapërkundur
- dorëkëputur
- dorëpambuku
- dorëpambukun
- dorëpambukut
- faqekëputur
- faqepaputhur
- fjalëkëputur
- frymëkëputur
- fytyrëmbushur
- fytyrërrudhur
- gjunjëkëputur
- gjysmëpërkulur
- hundëshpatuku
- hundëshpatukun
- hundëshpatukut
- jetëkëputur
- lëkurëndukur
- lëkurërrudhur
- lëkurëshndukur
- majëkëputur
- ndihmëskirurgu
- ndihmëskirurgun
- ndihmëskirurgut
- parapaguhu
- porsakëputur
- posakëputur
- poturembushur
- prapapaguhu
- psikokirurgu
- psikokirurgun
- psikokirurgut
- punëpabukur
- punëpadukur
- pusullëhumbur
- përmjetkëputur
- përvojëbukur
- qafëkëputur
- sharamanduku
- sharamandukur
- shpinëkëputur
- shpinëkërrusur
- virgjërihumbur
- çakallamutju
- çakallamutur
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.