pa·ra·pro·gra·mua·kë·she
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- ruajtëse
- gjuajtëse
- gjuajtësve
- ruajtësve
- kruajtëse
- luajtkëshe
- quajtkëshe
- gruarëve
- ruajtkëshe
- huajtkëshe
- vuajtkëshe
- juanëve
- gjuajtkëshe
- buajtkëshe
- gjuajtësesh
- gjuajtëset
- druajtkëshe
- quarëve
- kruajtkëshe
- druarëve
- gjuajtësen
- gjuajtëses
- vuajtësve
- duakëve
- pruajtkëshe
- stjuardëve
- kruajtësen
- kruajtëses
- kruajtësesh
- kruajtëset
- guakëve
- ndruajtkëshe
- rruajtësve
- buallëse
- buallësen
- buallëses
- buallësesh
- buallëset
- buallësve
- frruajtkëshe
- guashëve
- huajtëse
- huajtësen
- huajtëses
- huajtësesh
- huajtëset
- huajtësve
- kuacëve
- quajtëse
- shuarësve
- shuatëve
- vuajtëse
- vuajtësen
- vuajtëses
- vuajtësesh
- vuajtëset
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.