pa·ra·spu·rë
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- dashurën
- dashurës
- shpatullën
- shpatullës
- ardhurën
- pasurës
- ardhurës
- hatullën
- ambullës
- hapurën
- hapurës
- pasurën
- mbajturën
- mbajturës
- varurën
- varurës
- tallurën
- tallurës
- kalburën
- kalburës
- lagurën
- lagurës
- rrahurën
- rrahurës
- zbathurën
- zbathurës
- hatullës
- falurën
- falurës
- plasurën
- plasurës
- mbarturën
- mbarturës
- ambullën
- bakullë
- bakullën
- bakullës
- tatullën
- tatullës
- trandurën
- trandurës
- çapurë
- çapurësh
- çapurët
- batullën
- batullës
- angurë
- angurën
- angurës
- angurësh
- angurët
- basturë
- basturësh
- basturët
- capurë
- capurësh
- capurët
- daskullën
- daskullës
- galurë
- hamullën
- hamullës
- harrurën
- harrurës
- jatullën
- jatullës
- majmurën
- majmurës
- masurë
- masurësh
- masurët
- nashtullën
- nashtullës
- pallurën
- pallurës
- shaullë
- shaullësh
- shaullët
- taksurën
- taksurës
- varvullën
- varvullës
- vramullën
- vramullës
- vrangullën
- vrangullës
- çaullë
- çaullësh
- çaullët
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.