pa·ra·spu·rë
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- ligaturë
- ligaturës
- ligaturën
- përplasurën
- përplasurës
- shuplakurën
- shuplakurës
- gajasurën
- gajasurës
- anabullën
- anabullës
- barkkalburën
- barkkalburës
- barkzbrazurën
- barkzbrazurës
- bishtlagurën
- bishtlagurës
- bishtvarurën
- bishtvarurës
- dellplasurën
- dellplasurës
- dihaturën
- dihaturës
- haratullën
- haratullës
- picatullë
- picatullësh
- picatullët
- pinakullën
- pinakullës
- rrëfangullën
- rrëfangullës
- shugaturën
- shugaturës
- sykallurë
- sykallurën
- sykallurës
- sykallurësh
- sykallurët
- syplasurën
- syplasurës
- syçarturën
- syçarturës
- terrhaturën
- terrhaturës
- trabakullën
- trabakullës
- varrhapurën
- varrhapurës
- xhepzbrazurën
- xhepzbrazurës
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.