pa·ra·spu·rë
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- pakënaqurën
- pakënaqurës
- ballëhapurën
- ballëhapurës
- barutlagurën
- barutlagurës
- buzëgajdhurë
- buzëplasurën
- buzëplasurës
- buzëvarurën
- buzëvarurës
- bythëplasurën
- bythëplasurës
- bythëvarurën
- bythëvarurës
- derëhapurën
- derëhapurës
- dorëhapurën
- dorëhapurës
- orëndalurën
- orëndalurës
- perdeplasurën
- perdeplasurës
- shalakaturë
- shalakaturën
- shalakaturës
- shalakaturësh
- shalakaturët
- tulevarurën
- tulevarurës
- turivarurën
- turivarurës
- vatërçarturën
- vatërçarturës
- vithemajmurën
- vithemajmurës
- zemërkalburën
- zemërkalburës
- zemërplasurën
- zemërplasurës
- zemërçarturën
- zemërçarturës
- zorrëtrashurën
- zorrëtrashurës
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.