pa·ra·thë·niet
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- huadhënies
- huadhënien
- zjarrvënies
- mosdhënien
- rivënies
- zjarrvënien
- mosdhënies
- rivënien
- ndërshtënies
- huadhëniesh
- zjarrvëniesh
- mosdhëniesh
- rivëniesh
- zëdhënien
- zëdhënies
- zëdhëniesh
- fatthënien
- fatthënies
- fatthëniesh
- mosvënien
- mosvënies
- mosvëniesh
- ndërshtënien
- ndërshtëniesh
- bastvënien
- bastvënies
- bastvëniesh
- borxhdhënien
- borxhdhënies
- borxhdhëniesh
- buzëlien
- buzëlies
- buzëliesh
- buzëliet
- hakngrënien
- hakngrënies
- hakngrëniesh
- hatërlien
- hatërlies
- hatërliesh
- hatërliet
- lajmdhënien
- lajmdhënies
- lajmdhëniesh
- pengdhënien
- pengdhënies
- pengdhëniesh
- penglënien
- penglënies
- penglëniesh
- përdhënien
- përdhënies
- përdhëniesh
- përhënien
- përhënies
- përhëniesh
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.