pa·ra·vë·ru
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- zërull
- lëngu
- lëngut
- lëngun
- bëhu
- frëngut
- nëmur
- frëngu
- nëndur
- këndu
- ënjtur
- ndërtur
- shtërgut
- frëngun
- rrëskun
- bëju
- këndur
- përku
- këllkut
- ëndur
- fëngut
- zhbëhu
- zhbëju
- rëndu
- rëndur
- nëmju
- mëndju
- mëndur
- ndërtju
- ënjtju
- nëndju
- përkun
- përkut
- shtërgu
- shtërgun
- këllku
- këllkun
- rrësku
- rrëskut
- fëngu
- fëngun
- nëndu
- plëngu
- plëngun
- plëngut
- spërku
- spërkun
- spërkut
- cfëngu
- cfëngur
- drëngu
- drëngun
- drëngut
- fërgu
- fërgun
- fërgut
- krrëku
- krrëkun
- krrëkut
- mbëjtur
- ngëqu
- ngëqur
- ngërrku
- ngërrkun
- ngërrkut
- ngërrqju
- ngërrqu
- ngërrqur
- ngëthu
- ngëthur
- nëmu
- rëshull
- shkrëndju
- shkrëndu
- shkrëndur
- shtëngu
- shtëngun
- shtëngut
- vëngu
- vëngun
- vëngut
- zdrëmur
- zdrëngu
- zdrëngun
- zdrëngut
- zdrënku
- zdrënkun
- zdrënkut
- zhdëpu
- zhdëpur
- zhëngur
- çënjtju
- çënjtu
- çënjtur
- ënjtu
- ërrxull
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.