pu·llë·zës
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- kësulëzës
- kësulëzën
- lëkurëzën
- lëkurëzës
- dërrudhëzën
- dërrudhëzës
- rrafshulëtën
- rrafshulëtës
- ushunjëzën
- ushunjëzës
- barshkumbësën
- barshkumbësës
- berunëzën
- berunëzës
- boshtupëzën
- boshtupëzës
- bubunjëzën
- bubunjëzës
- dashukëzën
- dashukëzës
- delujëzën
- delujëzës
- fluturëzën
- fluturëzës
- jetullëzën
- mëhundëzën
- mëhundëzës
- natnusëzën
- natnusëzës
- ndërgjunjëzën
- ndërgjunjëzës
- ndërhundëzën
- ndërhundëzës
- nënfushëzën
- nënfushëzës
- nëngjuhëzën
- nëngjuhëzës
- nëngjunjëzën
- nëngjunjëzës
- nëngushëzën
- nëngushëzës
- pëlhurëzën
- pëlhurëzës
- përmullëzën
- sharushëzën
- sharushëzës
- tutumëzën
- tutumëzës
- tërfurkëzën
- tërfurkëzës
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.