tri·dhje·te·shta·tës
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- shtatëdhjeteshtatë
- tetëdhjeteshtatë
- nëntëdhjeteshtatë
- katërdhjeteshtatë
- katërzeteshtatë
- tetëdhjetegjashtë
- pesëdhjetegjashtën
- pesëdhjetegjashtës
- pesëdhjetekatërt
- pesëdhjeteshtatën
- gjashtëdhjetegjashtën
- gjashtëdhjetegjashtës
- gjashtëdhjetekatërt
- gjashtëdhjeteshtatën
- tetëdhjetegjashtën
- tetëdhjetegjashtës
- tetëdhjetekatërt
- tetëdhjeteshtatën
- shtatëdhjetegjashtë
- shtatëdhjetegjashtën
- shtatëdhjetegjashtës
- shtatëdhjetekatërt
- shtatëdhjeteshtatën
- nëntëdhjetegjashtë
- nëntëdhjetegjashtën
- nëntëdhjetegjashtës
- nëntëdhjetekatërt
- nëntëdhjeteshtatën
- katërdhjetegjashtë
- katërdhjetegjashtën
- katërdhjetegjashtës
- katërdhjetekatërt
- katërdhjeteshtatën
- katërzetegjashtë
- katërzetegjashtën
- katërzetegjashtës
- katërzetekatërt
- katërzeteshtatën
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.