u·thu·llës
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- bukurën
- kumbullës
- kukullës
- bukurës
- busullës
- fluturës
- busullën
- kukullën
- fluturën
- kumbullën
- futurës
- humburës
- zhdukurës
- lumturën
- lumturës
- futurën
- humburën
- zhdukurën
- sumbullë
- sumbullën
- sumbullës
- puthurën
- puthurës
- bujturën
- bujturës
- surbullën
- surbullës
- vrushkullën
- vrushkullës
- brushtullën
- brushtullës
- tundurën
- tundurës
- ulurën
- ulurës
- burgullën
- burgullës
- frushkullën
- frushkullës
- frushullën
- frushullës
- hurburën
- hurburës
- luturën
- luturës
- mushullën
- mushullës
- muzullën
- muzullës
- ngucurën
- ngucurës
- pujtullë
- pujtullën
- pujtullës
- rrufullën
- rrufullës
- shushullën
- shushullës
- shushurën
- shushurës
- shutullën
- shutullës
- skuturë
- skuturën
- skuturës
- strufullën
- strufullës
- strugullën
- strugullës
- vrukujtë
- vrukullën
- vrukullës
- vukullën
- vukullës
- zhugurën
- zhugurës
- çungurë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.