vi·the·u·lu·ra
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- bashkëpërputhura
- bishtfurkabukura
- bishtfurkabukurash
- bishtfurkabukurat
- bythëkëputura
- bythëpërfushura
- ditëkëputura
- ditëkëputurash
- ditëkëputurat
- djeppapërkundura
- dorëkëputura
- dorëkëputurash
- dorëkëputurat
- faqekëputura
- faqepaputhura
- fjalëkëputura
- frymëkëputura
- frymëkëputurash
- frymëkëputurat
- fytyrëmbushura
- fytyrërrudhura
- gjunjëkëputura
- gjunjëkëputurash
- gjunjëkëputurat
- jetëkëputura
- jetëkëputurash
- jetëkëputurat
- lëkurëndukura
- lëkurërrudhura
- lëkurëshndukura
- majëkëputura
- porsakëputura
- posakëputura
- poturembushura
- poturembushurash
- poturembushurat
- punëpabukura
- punëpadukura
- punëpadukurash
- punëpadukurat
- pusullëhumbura
- pusullëhumburash
- pusullëhumburat
- përmjetkëputura
- përvojëbukura
- qafëkëputura
- qafëkëputurash
- qafëkëputurat
- sharamandukura
- shpinëkëputura
- shpinëkërrusura
- virgjërihumbura
- çakallamutura
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.