zë·tha·ve
Asonancë
CilësimetKanë të njëjta vetëm zanoren e theksuar dhe zanoret që vijnë pas saj, kurse bashkëtingëlloret ndryshojnë. tarába · ága
- erëzave
- gjilpërave
- thëllëzave
- nepërkave
- shtatzënave
- tërshërave
- musëndrave
- kadënave
- nerënxave
- pabërave
- verdhëlave
- grunjërave
- padhënave
- pëgërave
- hidhëzave
- jastëçkave
- plakëzave
- zëëmblave
- argënave
- bletëmblave
- brezvënave
- brinjëcave
- bushkëzave
- cepërkave
- cillëstrave
- dukëlave
- dëllëngave
- fatthënave
- gjakbërave
- gjarkëzave
- grunjështave
- hakngrënave
- këllëqkave
- misërkave
- mjalcëzave
- mollësave
- mushëndrave
- mëshërave
- mëskënjave
- nallënkave
- namëzave
- ngordhëlave
- nunëzave
- pallëngave
- pisrëngave
- pëllëngave
- përhëntave
- sheshëlave
- spërëngave
- syçkëzave
- takëzave
- tanëzave
- tingëllave
- vidëkave
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.