pu·tar·ge
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- monarke g/k
- qindarke g/k
- fshatarke g/k
- çukarke g/k
- shqiptarke g/k
- bismarke g/k
- brezarke g/k
- cemjarke g/k
- dardharke g/k
- lëbarke g/k
- magjarke g/k
- manarke g/k
- nënbarke g/k
- pasdarke g/k
- pendarke g/k
- pesarke g/k
- pilarke g/k
- prekarke g/k
- pushtarke g/k
- shasharke g/k
- shularke g/k
- shytarke g/k
- syçarke g/k
- vastarke g/k
- zuzarke g/k
- çaparke g/k
- motobarke g/k
- akuaparke g/k
- anasarke g/k
- autarke g/k
- paradarke g/k
- picingarke g/k
- poliarke g/k
- telendarke g/k
- vastangarke g/k
- vranishtarke g/k
- vërleniarke g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.