ë·ndë·zash
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- plëndësash z/s
- hënëzash nd/n
- brendëzash ë/e
- endëzash ë/e
- gdhendëzash ë/e
- pendëzash ë/e
- shpendëzash ë/e
- brengëzash ë/e, nd/n
- dhenëzash ë/e, nd/n
- enëzash ë/e, nd/n
- nenëzash ë/e, nd/n
- pengëzash ë/e, nd/n
- penëzash ë/e, nd/n
- qenëzash ë/e, nd/n
- dhimëndësash z/s
- syqenëzash ë/e, nd/n
- antenëzash ë/e, nd/n
- paraplëndësash z/s
- shurrëqenëzash ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.