My·ni·hut
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- efendiut pa h
- sahatçiut pa h
- kryemyftiut pa h
- bojaxhiut pa h
- jorganxhiut pa h
- kallajxhiut pa h
- mullixhiut pa h
- xhokaxhiut pa h
- kryebariut pa h
- bejtexhiut pa h
- duhanxhiut pa h
- fajdexhiut pa h
- mbinjeriut pa h
- osmanlliut pa h
- halvetiut pa h
- timarliut pa h
- zanatçiut pa h
- samarxhiut pa h
- gajdexhiut pa h
- kumarxhiut pa h
- çarkaxhiut pa h
- shakaxhiut pa h
- arixhiut pa h
- kujunxhiut pa h
- mjekërziut pa h
- buzëziut pa h
- smirëziut pa h
- çorbaxhiut pa h
- stambolliut pa h
- teneqexhiut pa h
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.