ar·ki·pe·la·gu
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- gjaku g/k
- shkaku g/k
- paku g/k
- plaku g/k
- haku g/k
- laku g/k
- jaku g/k
- daku g/k
- caku g/k
- taku g/k
- çaku g/k
- vaku g/k
- llaku g/k
- mjaku g/k
- saku g/k
- flaku g/k
- dhjaku g/k
- gaku g/k
- traku g/k
- kraku g/k
- fraku g/k
- naku g/k
- thaku g/k
- shlaku g/k
- njaku g/k
- braku g/k
- mpaku g/k
- mplaku g/k
- vllaku g/k
- vlaku g/k
- ngjaku g/k
- rrzaku g/k
- shtraku g/k
- trraku g/k
- vraku g/k
- vzaku g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.