a·va·nbe·ge·je
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- pasdrekeje g/k
- bashllekeje g/k
- harcekeje g/k
- jelekeje g/k
- terrnekeje g/k
- uzbekeje g/k
- zevzekeje g/k
- çerekeje g/k
- ërcekeje g/k
- tërllëkeje g/k, e/ë
- antigrekeje g/k
- filogrekeje g/k
- paradrekeje g/k
- barkkacekeje g/k
- cërmanekeje g/k
- ndihmësmjekeje g/k
- tekërlekeje g/k
- tumbalekeje g/k
- çarallekeje g/k
- batallëkeje g/k, e/ë
- moçallëkeje g/k, e/ë
- çëkërçëkeje g/k, e/ë
- qafëlejlekeje g/k
- cigarallëkeje g/k, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.